Sunday, February 23
Shadow

ஒரு கதை சொல்லட்டுமா திரை விமர்சனம்

உலக சினிமாவுக்காக வழங்கப்படும் விருதுகளில் ஒன்று உலகின் உயரிய விருதாகக் கருதப்படும் ஆஸ்கர் விருது மற்றும் நம் நாட்டின் தேசிய விருது உட்பட பல விருதுகளை தன்னுடைய ஒலிப்பதிவுக்காக வாங்கியவர் ரசூல்பூக்குட்டி. 

இந்தியாவில் நடைபெறும் இந்து மத கேரளா திருவிழாக்களில் மிகவும் புகழ் பெற்ற ஒன்றாக இருக்கும் திருச்சூர் பூரம் விழாவை ஒலிப்பதிவு செய்து அதை மக்களுக்கு கேட்க வைக்க வேண்டும் என்ற ஆசை கொண்ட ரசூல்பூக்குட்டி, அதை எப்படி பல தடைகளை தான்டி எப்படி செய்து முடித்தார் என்பதுதான் ‘ஒரு கதை சொல்லட்டுமா’ படத்தின் கதை.

ஒரு டாகுமென்டரியாகவும் இல்லை, படமாகவும் இல்லாமல் இரண்டுக்கும் நடுவில் இருக்கிறது இந்தப் படம். பிரசாத் பிரபாகர் இப்படத்தை இயக்கியுள்ளார்

படத்திலும் ரசூல்பூக்குட்டியை அவரது நிஜகதாபாத்திரமாகத்தான் காட்டுகிறார்கள். இந்த படத்தில் ஒரு ஆஸ்கர் விருது வென்றவரை இந்தியாவே கொண்டாடும் போது, சக மலையாளி தயாரிப்பாளர் இயக்குனர் பிரசாத் பிரபாகர் ஒருவரே அவரை அழைத்து இந்த அளவிற்கு கேவல படுத்தி அவமானப்படுத்தியது கேள்வியை எழுப்புகிறது. 

திருச்சூர் பூரம் விழாவை அவர் பல கோடிகள் கொடுத்து செலவு செய்து எடுக்கவில்லை. சில பல லட்சங்கள் செலவு செய்துதான் எடுக்கிறார். அதற்காக அந்தத் தயாரிப்பாளருக்கு அவ்வளவு திமிர். கதையாக இருந்தாலும் நிஜ வாழ்க்கை கதாபாத்திரத்தை படத்தில் நடிக்க வைக்கும் போது விருது வென்ற ஒருவரை அமானப்படுத்தும் அளவிற்கான காட்சிகளை வைக்கலாமா ?. 

ரசூல் பூக்குட்டி, அவராகவே நடித்துள்ளார். அவர் தினமும் காலை முதல் இரவு வரை செய்யும் வேலைகள்தான் படத்தில் வருவதால் அவர் நடித்தாலும் பரவாயில்லை, நடிக்கவில்லை என்றாலும் பரவாயில்லை என்று ஆறுதல்படுத்திக் கொள்ளலாம். அவருக்கான டப்பிங்கில் மட்டும் லிப் சிங்க் இல்லை. அவரை மலையாளம் பேச வைத்து எடுத்துவிட்டு, தமிழில் டப்பிங் செய்திருப்பார்கள் போலிருக்கிறது. முடிந்தவரையில் நடிப்பை வெளிப்படுத்த முயற்சித்திருக்கிறார்ர ரசூல்பூக்குட்டி.

( கேரளா ) திருச்சூர் பூரம் விழாவை படமாக்கும் தயாரிப்பாளராக அஜய் மாத்யூ. ஆஸ்கர் விருது வென்றவராக இருந்தாலும் அவர் தன் பணத்திமிருக்குக் கீழேதான் இருக்க வேண்டும் என்ற வில்லத்தனத்தை சரியாக வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார்.அவர் ரசூல்பூக்குட்டி அவமதிக்கும் போதெல்லாம் நமக்கு கோபமும் ஆத்திரம் வருகிறது.

திருச்சூர் பூரம் விழாவுக்காக வாசிக்கப்படும் அந்த மேள வாத்தியங்களின் முழக்கங்கள் படத்தின் மற்ற பின்னணி இசையையும் மிஞ்சி நிற்கின்றன. அதிலும் பாண்டி மேளத்தின் இசையே தனிச்சிறப்புடன் ஒலிக்கிறது.

பாண்டி மேகத்தை எடுக்க முடியாமல் போக வாத்திய வாசிப்பார் அதே போல் நாளைக்கு வாசிக்க சொல்கிறோன் நிங்கள் எடுத்து கொள்ளுங்கள் என்று சொல்ல மகிழ்ச்சி அடைகிறார்ர ரசூல்பூக்குட்டி

Read Also  அடுத்த சாட்டை திரை விமர்சனம்

ரசூல்பூக்குட்டி அஜய் இரண்டு கதாபாத்திரங்கள்தான் படத்தின் முக்கிய கதாபாத்திரங்கள். என்று தெரிகிறது அவமானத்தால் விழாவை ஒலிப்பதிவு செய்யாமலே திரும்பிப் போக நினைக்கும் ரசூல் பூக்குட்டியின் மனதை பார்வையற்ற இசையமைப்பாளர் ஒருவர் மாற்றுகிறார். அவருடைய பார்வையற்ற அகாடமி பற்றிய காட்சிகள் கண்கலங்க வைக்கின்றன. அவர்களை வைத்தே படத்தின் கிளைமாக்சையும் முடித்திருப்பது நெகிழ்ச்சியோ நெகிழ்ச்சி. பார்வை தெரிந்தவர்கள் ரசிக்கும் ஒலியை விட, பார்வையற்றவர்கள் ரசிக்கும் ஒலியின் ரசனை வேறு என்பது நமக்கு புதிய தகவல்.

ஒரு பெரிய விழாவை ஒலிப்பதிவு செய்ய எப்படியெல்லாம் தயார் ஆவார்கள், அதற்காக எப்படியெல்லாம் உழைக்க வேண்டும் என்பதை இன்னும் ‘டீடெயிலாக செய்து காட்டியிருந்தால் உணர்வுபூர்வமாக நம்மை இன்னும் இந்தக் கதை உருக வைத்திருக்கும்.

ஒரு கதை சொல்லட்டுமா

இந்த கதையை நன்றாக சொல்லியிருக்கலாம்.

ஆனால் நன்றாக சொல்ல வில்லை